Í stað þess að byrja á því að afsaka mig útaf bloggleysi mínu, ætla ég að byrja á eitthverju skemmtilegu.

Núna er ég glaður vegna þess að Manchester United eru að byrja aftur í sterkustu deild í heimi, Meistaradeild Evrópu. Einnig eru Union, liðið mitt í Argentínu, komið á hörku skrið í annari deild og aldrei að vita nema að við förum upp þetta árið.

Núna er ég búinn að vera hérna í Argentínu í 7 mánuði og 4 daga og tíminn rennur frá mér eins og sandur úr lófum mínum. Ég er að vona að Fabio frændi í Sta. fe fari til Brasilíu í sumar ( janúar ) og bjóði mér með sem hann er reyndar búinn að gera ef að hann fer. Núna spurja eitthverjir sig að því hvort að ég ætlaði ekki að koma heim 8. janúar og hvernig það gangi upp að fara til braselíu þegar svo stutt er í heimför.

Jú spekingar góðiir, ef að ég legg land undir fót og ferðast til Braselíu, þarf ég einmitt að lengja dvölina um einn mánuð og koma þá heim í febrúar.

Sjáum til hvernig þetta alltsaman fer.

Fyrir þónokkur síðan fór ég til Buenos aires sem er höfuðborg Argentínu fyrir þá sem ekki vita.
Þar var ég í 13 daga í húsi dóttur vinkonu mömmu minnar (?) og fjölskyldunni hennar.
Þetta var allt frekar nýtt fyrir mér og þetta fólk bjó t.d. í lokuðu uppa-hverfi þar sem að einkalöggur stóðu á hverju horni og öll húsinn voru risastór.
Húsið sem ég var í er t.d. 600 fermetrar og er lóðinn aðrir 400 til viðbótar.
Við hliðiná þessu millahverfi er svo mjög stórt fátækrahverfi sem að er mjög hættulegt að nóttu til, en ég gerðist ekki svo frakkur að taka næturgöngutúr þar.
Ég fór alla dagana nema tvo í miðbæðinn og við þurftum að keyra í einn klukkutíma í minnstalagi til að komast þangað, þrátt fyrir að vera bara í 25km fjarlægð frá miðbænum, svo þung var umferðinn.
Gítarkaup, listasöfn, langir göngutúrar, dýragarðar, heimsóknir í öl helstu hverfi borgarinnar og heimsókn á La Bombonera, völl Boca juniors, var það sem að varð á vegi mínum í þessari ágætu ferð. Ég þurfti einmitt að vinna verkefni um ferðina til að fá ekki skróp í skólanum og ætla að þýða það yfir á íslensku bráðlega og setja það hingað inn.

Það sem vakti athyggli mína í höfuðborginni var það að þarna hugsar fólk öðruvísi, hagar sér öðruvísi og talar öðruvísi en allstaðar annarsstaðar í Argentínu. Í rauninni er Buenos Aires bara eins og annað land þar sem að helmingur íbúanna býr. Til gamans má geta að árin 1952-57 sagði Buenos Aires sig úr Argentínu og virkaði eins og annað land yfir þann tíma, með sinn forseta, lög og efnahag. 1957 báðu hin fylkin í Argentínu Buenos aires um að sameinast sér aftur vegna þess að allt var í rugli og þeir gerðu svo.
Sömu sögu má segja um Úrúgvæ sem að sameinaðist aldrei að nýju en var engu að síður fylki innan argentínu í dágóðan tíma.
Í Argentínu er mikið um fátækt fólk en í Buenos Aires er einstaklega mikið af þeim. þeir hópa sig saman í lokuðum fátækrahverfum sem eru kallaðar Villas (Ísl. víshas) og sú stærsta heitir Villa 31 og þar búa þúsundir, oft 10-15 saman í einu herbergi.
Mafían stjórnar hverjir fara inn og hverjir fara út úr hverfinu og til að gera hvað, og sorglegur sannleikurinn er sá að fólk sem er virkilega fátækt á meiri sjéns þegar það býr þarna en þegar það er að betla á götum úti.
það skrýtnasta við þessu hverfi er það að nánast öll húsinn eru með Direct TV gerfihnattardisk ofaná húsinu sínu sem að kostar mikinn pening. Margir halda því fram að forstjórar Direct TV séu að stunda ólögleg viðskipti við mafínuna, hvernig annars ætti fátækur gaur með 10 krakka sem á ekki pening fyrir mat 7 daga vikunar að borga gerfihnattardisk sem fer á slatta af pening?
Ég bætti þónokkrum orðum í orðaforðann minn í ferðinni og aðalega orðum úr götumálinu "Lunfardo" sem að ruddalýður borgarinnar talaði áður til að löggan skildi þá ekki.
Svo keypti ég mér líka bók sem heitir "Che, boludo!" og er orðabók sem að inniheldur bara orð og frasa frá argentínu sem er einungis notað hérna og er mjög áhugaverð.

En núna er ég kominn aftur heim til Reconquista eins og svo oft áður og allt gengur bara eins og í sögu.
Ég er mjög sáttur við spænskunna og er oft spurður hvaðan af Spáni ég sé eða hvort ég sé ekki örruglega ekki spánverji. Hingað til hefur fólk spurt mig hvort að ég sé Ítali, úngverji, hollendingur, þjóðverji, rússi, úrkaínumaður og kani, allt út frá hreymnum mínum.
Nú styttist óðfluga í ferðina til Bariloche sem verður bara fjör og vitleysa í 10 daga. Allt er að verða vitlaust í skólanum og allir að búa til fána og rugl og skoða sætaskipan í rútuferðinni, sem er 2 dagar!

AFS útilegan er núna næstu helgi og núna fer ég sem "gamlingi" eða reyndur AFS-ari, sem verður skemmtileg tilbreyting. Ætli ég skelli ekki eitthverju inn um það í næsta bloggi og reyni að hafa það aðeins hversdagslegra. Þetta er kannski orðiið full langt að þessu sinni en staðreyndin er sú að ég er með smá samviskubit yfir því að hafa ekki bloggað í 40 daga.

Segi þetta gott núna, bið að heilsa öllu sem nenntu að lesa í gegnum þetta og kveð að sinni.

-Sverrir Helgason

Sælt veri fólkið og afsakið gúrkutíðina sem hefur verið í gangi undanfarið.

Já mikið vatn hefur runnið til sjáfar frá síðasta bloggi mínu og er ég genginn í sértrúarsöfnuð og búinn að ætlleiða 2 börn frá Nýju gíneu, ástamt því að giftast arabískri prinsessu sem ég hitt á rútustöðinni.

En svona í alvörunni talað þá skellti ég mér til Resistencia að heimsækja Birki fyrir þónokkru síðan og var það einstaklega gaman.
Fjölskyldan hans er mjög vingjarnleg og búa í þónokkuð stærra húsi en ég og eiga svona flest sem að maður getur átt í eðlilegu húsi hérna í argentínu, fyrir utan uppþvottavél, sem er bara óþekkt fyrirbæri á suðurhveli jarðar.

Eftir mikið glens og mikið gaman fórum við svo 2 til Reconquista þar sem að við skemmtum okkur vel á skemmtisöðum bæjarins og á rölltinu og borgina.
Til gamans má geta að ein vinkona mín misheyrði nafnið Birkir svo illa að hún kallaði hann Pinky..

Eftir að Birkir fór byrjaði ég aftur í skólanum og átti við mín vandamál að stríða þá vikuna eins og svenfnleysi og krónískan höfuðverk.
Það var ekki lengi að líða hjá og ég er nú aftur kominn á kreik að lesa texta upphátt í frönskutímum.

Síðustu helgi fór ég til Santa fe og verð ég að segja að sú ferð var einstaklega vel heppnuð.
Fyrst fór ég heim til Fabio og þaðan að hjálpa þeim að flytja öll húsgögnin úr vinnunni yfir á nýja staðinn þó að ég hafi nú ekki gert mikið þar sem að öll vinnan var næstum að baki.
Eftir það bauð hann mér að borða með vini sínum sem ég þekki af Union vellinum sem er áskrifandi að sætinu hliðiná Fabio frænda og konunni hans. Við fórum á Arabískan stað sem að vinur þeirra rekur og er frá Líbanon og var maturinn vægast sagt bragðgóður og að máltíðinni lokinni töluðum við um allan fjandann og ég frænddi hálfan staðinn um stjórnmál, atvinnuveg og íslenskar hugsjónir í góðan klukkutíma, öllum til mikillar skemmtunar. Eftir góða máltíð og langt spjall keyrði Fabio mig á diskóið þar sem að ég hitti Manuel og Baltasar en þeir eru frændur mínir 2 í santa fe.
Við fórum á stað sem ég hafði aldrei farið á og er elsta diskóið í héraðinu.
Planið var að hafa sig hægan á laugardeginum en á 11. stundu var okkur boðið að fara að djamma með vinkonum frænda og það er sjaldan sem að Helgason neitar stúlkunum.
Við hittumst fyrst á pöbb í miðbæ santa fe og fórum svo um 3 leitið á djammið, á stað sem heitir Las Ruinas eða Rústirnar.
Til gamans má geta að þessa helgi var ég með tilraun í gangi eftir að hafa djammað ansi mikið í vetrarfríinu og drakk einungis vatn á skemmtistöðum Santa fe þessa umtöluðu helgi. Engu að síður skemmti ég mér konunglega:)

Á sunnudaginn sváfum við frameftir og fórum svo í bíó þar sem við horfðum á 30 suður-amerískar stuttmyndir í Cineclub Santa fe sem er s.s sama batterí og ég er í, í Reconquista, nema bara upprunalega útgáfan. Myndirnar voru svosem ágætar í heildina litið en í rauninni allar frekar svipaðar.
Klukkan 5 skellti ég mér svo með Fabio frænda að sjá Maradona sjálfan spila 5 manna fótbolta á ansi skemmtilegri sýningu.
Ellismellir argentínska landsliðsins spiluðu á móti "þekktum" knattspyrnuköppum frá Úrúgvæ í fyrirbæri sem kallast Futsal og er bara 5 á móti 5 á litum velli með veggjum. Argentína tapaði reyndar 5-6 eftir skemmtilegan leik en aðal málið var nú samt að sjá Diego vinna á knettinum og var þetta hið besta show.
Frægt band héðan úr Santa fe spilaði sem heitir Los Palmeras ( Ísl. pálmarnir ) og var stemningin frábær.

Í dag hitti ég alla nýju skiptinemana og systkyni þeirra sem eru á okkar aldri og við drukkum mate og spjölluðum saman. Þetta fólk virkar ansi vel á mig og ég sé framá gott vinasamband með þessu liði en ég vil líka hjálpa þeim að komast í gengum fyrstu vikurnar vel eins og gömlu skiptinemarnir hjálpuðu mér þegar ég var nýr.
Fyndið að upplifa hina hliðina á þessu skiptinema dóti, núna í dag var ég til dæmis spurður af öllum krökkunum hvernig í ósköpunum ég gæti talað svona vel eftir einungis hálft ár.
Það fyndna er það að ég og allir krakkarnir sem komu með mér spurði að því nákvæmlega sama þegar við vorum ný!:D

Er að vinna í myndunum, málið er bara það að ég man ekki passwordið á myndasíðuna og Alex er staddur í tyrklandi.
Lofa að þið þurfið ekki að bíða jafn lengi eftir næsta bloggi, þetta var hálfgerð áskita hjá mér núna.

Þangað til næst,

Sverrir "gamli" Helgason

Kappi kominn heim til Reconquista, eða Reco eins og við segjum hérna og það er bara ansi þægileg tilfinning að þekkja allt í kringum sig og þurfa ekki að vera að hugsa um hvort að maður sé með gemsan og hvar bakpokinn manns sé.
Rúm vika eftir af vetrarfríinu og planið er að kíkja til Birkirs í Recistencia í 4 daga og svo förum við saman til Reconquista og hann verður með mér í 3-4 daga þar líka. Verður gaman að sjá hvernig það fer og eins og venjulega mun ég henda inn bloggi að lokum þar sem að þið eigið eftir að geta að lesið um þetta dótarí.
Hinsvegar er ég snúin aftur úr ansi skemmtilegri ferð til Córdoba (borið fram Korðóba fyrir áhugasama) þar sem að ég gerði fullt af hlutum sem ég hef aldrei gert áður.

Til dæmis,

Setið á hestbaki þar sem að hesturinn minn var blóðþyrst villidýr sem fór á 3fölldum hljóðhraða,

Búið til snjóbolta á suðurhveli jarðar og kastað honum í kastala  sem gamall kall bjó í sem reiddist,

Talað við Litháa um frelsisbaráttu litháens og hvernig Ísland bjargaði litháum frá volæði, á meðan við báðir dönsuðum við trylltan takt raftónlistarinnar á skemmtistað borgarinnar,

Hlegið af skylti sem sagði "varist hundinn" en hlaupið svo hálf-skælandi út aftur,

Séð þrjá gamlingja malla jónunrar sínar á götumarkaði og bjóða svo gestum og gangandi,

og svo miklu miklu meira sem ég mun líklegast muna eftir seinna.

En svona aftur að mínu hversdagslega lífi þá er ég bara hinn rólegasti að slappa af með vinum mínum í vetrarfríi og sofa út þess á milli.

Kvikmyndaklúbburinn okkar stendur fyrir sínu og er næsta sýning á föstudaginn og varð myndin "The life of David Gaile" fyrir valinu.

Ég bind miklar vonir til þessa klúbbs og núna erum við komin með hátt í 30 meðlimi sem borga mánaðargjald fyrir að koma á allar sýningarnar en svo koma alltaf eitthverjir sem að borga sig bara inn einu sinni.

Yfir í annað þá styttist óðfluga í Bariloche ferðina sem er s.s. útskriftarferðin mín og því fylgir alskonar fánagerð, flipp í skólanum þar sem allir eru að þykjast að vera að ákveða eitthverja herbergja skiptan og ég veit ekki hvað og hvað.

Mamma var eitthvað slöpp á dögunum og var með eitthvað eitla vandamál en svo  kom uppúr dúrnum að það gæti verið krabbamein í þessu rugli.

Það var mjög þungt andrúmsloftið í húsinu þennan dag þegar hún beið eftir niðurstöðunum en sem betur fer var þetta ekkert en engu að síður þarf að brenna í burtu eitthvað drasl þó að það sé allt "góðkynja", hvað sem það svosem þýðir.

Sendi inn myndir af Korðóba ferðinni inná myndabloggið þegar ég nenni en skal reynda að ýta á eftir sjálfum mér til að verða lesendum mínum ekki að vonbrigðum.

Áhugasamir geta engu að síður skoðað nýjustu færslurnar sem að Efe og Alex sendu inn til að sjá hvernig þeir félagarnir hafa það eftir árs dvöl í Argentínu. WWW.RECONQUISTAAFS.BLOGSPOT.COM

Ágætis kvöldpælingar ásamt rugli og bulli inná milli en vona að lesningin hafi verið tímas virði,

Þangað til næst.

-Sverrir Helgason Gaucho

Sael og blessud!
Á sídasta föstudag skellti ég mér í 10 tíma rútuferd og endadi í Córdoba. Thetta er s.s. vikuferd thar sem ég er ad slappa af med mömmu, systur mömmu og daetrum hennar, annari frá U.S.A.

Erum í kósý litlu sumarhúsi og svaedid er med sundlaug og tennisvelli og ég veit ekki hvad og hvad en sundlaugin er ekki í gangi núna thar sem ad thad er -6 núna í Córdoba.
Í gaer snjóadi í svona 2 tíma og var thví smá snjór til ad búa til snjóbolta og er gaman ad segja frá thví ad thetta var í fyrsta skipti sem thau öll sáu alvöru snjó en mamma hafdi séd eitthvad frosid drasl í Bariloche fyrir 30 árum sídan.
Hérna er kuldinn "thurr" eins og heima og mér er ekkert kalt og er bara hress á thví á medan thau eru öll ad skíta á sig í 2 úlpum, med húfu og vettlinga.
Stadurinn sem ég er á heitir La Cumbre en thad er lítill baer í u.th.b. 100 km nordur af höfudborg fylkisins Córdoba.
Í gaer fór ég Gina og May í klukkutíma göngutúr um fjöllin og var thad nokkud hressilegt enda 45º halli á öllu hérna, hvort sem thad er upp eda nidur. Núna er ég í annari borg í 20 km fjarlaegd frá La cumbre sem heitir La falda og er hérna med vinafólki mömmu og krökkunum theirra og er einn besti vinur minn hérna einmitt sonur theirra.
Í kvöld er planid hjá okkur tveim ad slappa bara af hérna og setjast á eitthvern hlýjan pöbb og sötra einn öl eda svo.
Á morgun erum vid svo med planadan hestatúr thar sem ad vid tökum 2 tíma rúnt um hlýdirnar.
Hendi myndum ad thví ásamt fleiru inná myndasíduna thegar ég hef tíma en í litla bústadnum mínum er hvorki símasamband né internet thannig ad thad gaeti vel verid thegar ég kem til baka til Reconquista.

Aetla ad segja thetta gott í bili og reyni svo ad blogga eins fljótlega og ég get.

Aetla ad nota taekifaerid og thakka ömmu og afa í brúnalandinu fyrir pakkan sem thau sendu mér en ég fékk hann á fimmtudaginn sídasta og vakti hann mikla kátínu, sérstaklega klakaboxid sem gerir klaka í mynd Íslands.:)

Thangad til naest,

-Sverrir

Já lesendur góðir þið lásuð rétt, núna rignir eins og hellt sé úr fötu og fylgir því hressilegur kuldi.
Allur júlí og ágúst eru eftir og eru það 2 köldustu mánuðurnir í þessu ágæta landi en eftir það mun ég skella mér í stuttbuxur og finna sólgleraugun og setjast útá svalir með svaladrykk (sérhannaðan fyrir svalirnar) og slaka ærlega á.
Það helsta í fréttum er það að ég er búnað vera einstaklega latur undanfarna daga og svaf t.d. yfir mig í dag og fór þessvegna ekki í skólann. Talandi um skólann þá var ég ásakaður um það af skólastjóranum sjálfum að hafa verið að reykja á skólalóðinni eftir að hafa farið úr tíma í eitthverju rugli. Að sjálfsögðu er þetta mesta vitleysa sem ég hef heyrt á æfi minni og sagði henni að hún væri greinilega að fara á mis. Hún endaði þetta með því að segja að ekki nægar sannanir væru fyrir þvi að útkljá hver hefði rétt fyrir sér í málinu og ættum við því að láta kjurrt liggja og ekki varð meira úr því máli.
Yfir í annað þá gekk helgin einstaklega vel fyrir sig og fór ég á skemmtistað með strákunum og skemmtum við okkur konunglega eins og venjulega. Á laugardagskvöldið, sem var einmitt loka djamm-kvöld "gömlu skiptinemanna, leigðu þau skemmtistað og buðu öllu sem hreyfðist og settum við upp auglýsingar og læti. Veislan gekk eins og í sögu og var mikið glens og grín þó að Bakkus gamli fjandi hafi sett svip sinn á margann góðann drenginn. Gaman verður að sjá hvernig maður á eftir að höndla það að vera hérna "einn", Þ.E.A.S án Alexar og Efe, þar sem að ég er búinn að vera að hanga með þeim síðastliðna rúma 4 mánuði.
Yfir úr sorg í gleði þá er ég að fara til Córdoba með mömmu, systur hennar, dóttur systur mömmu og skiptinema systur hennar í 8 daga.
Við erum búin að leigja svaka hús með öllu og er ég spenntur að heimsækja þetta fallega hérað í Norð-Vesturhluta þessa ágæta lands.
Eftir þá ferð förum við mamma til Buenos Aires í 4-5 daga og verðum í húsi vinar hennar. Til gamans má geta að sá hinn sami er samkynhneigður og verður fróðlegt að sjá hvernig maður af þeirri sort lifir og ber sig í amstri hinnar daglegu tilveru sem við göngum nú jú öll í gegnum.
Eflaust munu eitthverjir koma af fjöllum eftir þessa lesningu og spurja sig hvernig ég mun fara að því að ferðast svona mikið og sleppa bara skólanum í 2 vikur. Svarið er einfallt, þessar 2 vikur er einmitt vetrarfrí.
Planið fyrir kvöldið var það að elda Asado sem er bara Argentínskt risagrill fyrir marga. Þar sem að ég er svo mikill meistarakokkur ætlaði ég að sjá um matseldina eins og ég hef gert tvisvar í þessu Asado dæmi en slæmt veðrátta hindraði mig í gjörning þeim að þessu sinni.
Í staðinn fyrir að bjóða Alexi og Efe að borða "síðustu kvöldmáltíðina" hjá mér, sem hefði að sjálfsögðu orðið frábær í alla staði, þá verðum við að sætta okkur við það að fara út að borða í kvöld.
Næstu daga munu þeir nefninlega vera með stíf plön með fjölskyldum sínum að njóta þess litla tíma sem þeir eiga eftir.
Frá og með 28. júlí næstkomandi mun ég líklegast eyða öllum tíma mínum með argentínsku vinum mínum sem er svosem ekki verra en svo í ágúst koma 6 nýjir skiptinemar sem verða ábyggilega fínir líka.

Ætla að slá botnin í þetta að þessu sinni og bið að heilsa öllum sem vilja heyra það og hvet alla til að senda mér línu á e-mailið þar sem ég er orðinn þreyttur á því að vera bara með mail frá Núinu sem ég sé meira eftir hvern einasta dag að hafa skráð mig í.

Þangað til næst,

Sverrir Helgason.

Ælta að byrja á lélegu afsökununum svona til að vera bara búinn að covera það...

1. er búnað vera rosa upptekinn í því að njóta lífsins og skemmta mér.

2. Mamma slekkur stundum á hinni tölvunni sem að internettengin er í og þarf að vera kveikt á henni til að það sé tenging í minni tölvu og þegar það er slökkt á hinni þá nenni ég ekki að fara í mína vegna þess að ég þarf þá að kveikja á 2 tölvum.

3. Eftir að Svandís kom í heimsókn er búið að vera svoldið að gerast hjá mér, kvikmyndaklúbburinn, frændur mínir sem komu í heimsókn og almenn vitleysa hefur tekið tíma minn.

En svona í alvöru talað er ég ansi hress. 15. júní síðastliðinn átti Ailin litla systir mín afmæli og varð hún 12 ára. Ég keypti handa henni Highschool musical á DVD sem er s.s. eitthvað disney fyrirbæri sem er bara það svalasta í dag. Til gamans má geta að systa lifir fyrir Disney channel og horfir á það daginn út og inn og veit hvað allir leikararnir í þessu dóti heita og svona spooky stalker dótarý..

Ég er í kvikmyndaklúbbi sem heitir "Cineclub juvenil" sem þýðir einfaldlega "Unglingakvikmyndaklúbburinn" og er s.s. fyrirbæri sem er til í Santa fe og formaður klúbbsins þar talaði við mömmu og spurði hana hvort að hún vildi ekki stofna svona klúbb í Reconquista. Ég og 6 aðrir krakkar erum í þessum klúbbi ásamt mömmu og vinkonu mömmu.

Við erum með samning við háskólan hérna í Reconquista um að fá að nota sýningarsalinn þeirra til að sýna bíómyndir með skjávarpa og þeir ætla að skaffa allar græjur ef að við setjum alltaf merki Tækniháskólans í Reconquista á auglýsingarnar.

Fyrsta sýning var 15. júní og sýndum við Yellow Submarine og spilaði ég 2 bítlalög með Tato vini mínum og Alexi hinum danska. Að sjálfsögðu gekk það eins og í sögu þó að stæling mín í Paul McCartney hafi kannski ekki verið sú besta í sögunni en ég söng þetta engu að síður ágætilega.
Á þessa fyrstu sýningu komu rúmlega 100 manns sem að verður nú bara að teljast gott en það var ókeypis inn á fyrstu sýningu þannig að það spilaði líklegast stóran hluta í málinu.

Daginn áður fórum við sem erum í Nefndinni í sjónvarpsviðtal í Beinni sem gekk nokkuð vel og fékk kallinn alveg nokkrar setningar til að segja um bíómyndina og klúbbinn þó að forsetinn hafi séð um bróðurpartinn í því máli.

Held að næsta mynd sem við ætlum að sýna sé Finding Neverland með Johnny Depp og félugum þó að ég sé ekki alveg klár á því. Held að þessi klúbbur eigi eftir að vera skemmtileg reynsla og ég hlakka til að undirbúa næstu sýningu.

Þessi helgi var tekinn með trompi og var farið út að skemmta sér 3 daga af 4 þar sem að það var ekki skóli á mánudeginum eftir helgi.
Frændur mínir tveir frá Santa fe kíktu í heimsókn og kenndi ég þeim Íslenskan drykkjuleik sem að ég veit ekki hvað heitir en gæti s.s. heitið "Regluleikurinn" eða "bland í poka".
Einstaklega skemmtileg helgi þar sem að hlátur og glens var þemað og mætti segja að Manuel og Baltasar Alvarez séu ef ekki hressustu Argentínubúar sem ég hef hitt þessa 4 mánuði sem ég hef búið hérna.

Núna eru Mamma, Pabbi og Ágúst í Orlando í Florida að skemmta sér í hitanum og ekkert nema gott um það að segja. Jóhann er líklegast byrjaður að vinna í álverinu á Reyðarfirði að mala gull en hef lítið sem ekkert heyrt um það mál. Er að vinna í því að senda pakka heim sem mun innihalda eftirfarandi: Ótrúlega fáránlega seina afmælisgjöf handa Ágústi, Seina útskriftargjöf handa Jóhanni og eitthvað handa M&P líka.

Svona í alvöru talað samt eru þetta eitthverjir hlutir sem ég vil senda en eru ekkert endilega afmælis og/eða útskriftargjafir, bara eitthvað sem verður gaman að eiga meðan maður á Bróðir / Son í Argentínu.

Erum alltaf að henda inn nýjum myndum á myndasíðuna okkar en hana má nálgast á eftirfarandi vefslóð: www.ReconquistaAFS.blogspot.com

Ætla að segja þetta gott núna og vona að fólk hafi ekki sofnað yfir þessu langdregna bloggi mínu.

Kommentið eins og Klikkaðir Kolkrabbar.

-Sverrir Helgason

Hæhó!

Orðið ansi langt síðan maður bloggaði síðast og lesendur mínir vita ekkert hvað ég hef verið að bralla síðastliðna daga.

Helst í fréttum er það að Svandís vinkona mín sem er einnig skiptinemi hérna í Argentínu, kíkti í heimsókn og ætlar að búa hjá mér í 8 daga.

Við erum búin að vera að skemmta okkur hérna í Reconquista og ég er að sýna henni það litla sem ég veit um þessa annars ágætu borg.
Hún kom á föstudagskvöldið og beint eftir það kíktum við í heimsókn til Alexar þar sem hann og Signe voru að elda danskann mat. (Hagebof)

Spjölluðum í léttum fíling heima hjá honum og kíktum svo á diskóið.
Frekar slöpp stemning á diskótekinu og það voru ótrúlega fáir á staðnum og við drifum okkur bara heim um 4 leitið vegna þess að við vorum enganveginn að nenna því að hangsa þarna og gera ekki neitt.

Á Laugardagskvöldið fórum við í heimsókn til Efe þar sem að hann eldaði tyrkneska máltíð og mætti segja að þessi helgi hafi verið mjög alþjóðleg.
Eftir matinn, sem stóðst því miður ekki undir væntingum, horfðum við á 300 sem var ágætis ræma.

Klukkan 3 drifum við okkur heim og spjölluðum aðeins fyrir svefninn.

Í morgun var okkur boðið í afmæli hjá vini fjölskyldunnar minnar og varð kallinn 43 ára.
Borðuðum á veitingastað sem að sérhæfir sig í fiski og þar borðuðum við Surubi sem er mjög góður.

Í dag erum við búin að vera að slappa af með Alex og Efe og labba um bæinn, kíkja á Plaza-ið og setjast niður og smella einum öllzen í grímuna á okkur.

Ég og Svandís föttuðum líka um daginn að við söknum pönnukakna / pönnukaka

Svandís sem er greinilega eitthvað veik á geði vegna þess að hún er að halda því fram að hún ætli með mér í skólann á morgun í staðinn fyrir að sofa út eins og eðlilega þenkjandi manneskja myndi gera.


Sjáum til hvernig þetta dótarí þróast og ég æta að reyna að vera duglegri að blogga á næstu dögum.

pís át drengs.


-Sverrir

Jæja þá er maður búinn að búa í þessu ágæta landi í 3 mánuði. Eins og fyrri blogg hafa kannski gefið lauslega til kynna hefur allt bara gengið eins og í sögu, þó að slæmir dagar hafi dottið inn, annað væri ekki hægt.

Skrifaði blogg sem var svona 2 blaðsíður og var ótrúlega fyndið og skemmtilegt og fjallaði um allt sem ég gerði skemmtilegt í dag og gott betur en þá þurfti internetið að fara í eitthvað rugl og allt eyddist út.

Mætti segja að ég hafi verið ánægðari fyrir uþb 5 mínútum síðar en lítið við þessu að gera.

Svo að ég summi þetta svona niður þá fór ég í afmæli hjá vinkonu minni, fór heim til gaurs sem ég hélt að væri fáviti en var svo í rauninni bara fínasti gaur og skoðaði hluta borgarinnar sem ég hef aldrei séð áður.

Önnur ferð til santa fe á döfinni og allt gengur bara mjög vel.

Fyrir myndaröflara eru komnar nýjar myndir inná www.ReconquistaAFS.blogspot.com bæði af borginni og ýmsu öðru góðgæti sem við höfum sent inn.

Vá hvað hitt bloggið var 100 sinnum betra, ég verð að bæta traustum lesendum mínum þetta með því að lofa því að næsta blogg verður "Súperblogg"

Þangað til næst.

Sverrir "Gelghason"(ARG)

Já lesendur góðir þið lásuð rétt.

Ég er klæddur eins og ég væri staddur heima á íslandinu kalda á svölum vordegi.

Þó að hitastigið sé eitthverjar sautján gráður er loftslagið svo rakt að kuldinn smeygjir sér undir hverja flík og nartar hressilega í mann.

Núna fer nefninlega að kólna hérna í landi nautakjöts og tangódansara og þarf ég að fara að grafa upp jakkann minn úr ferðatöskunum.

Sjáum hvernig þetta fer en núna ætla ég að segja ykkur aðeins frá ferðinni til Santa fe örlítið ýtarlega en í blogginu hér á undan.

Santa fe:

Ég lagði af stað í þessa för mína fimmtudaginn fyrir 2 vikum með sérstakri rútu sem kallast Traffic og sækir mann heim til manns og keyrir mann á áfangastað, s.s. nokkurskonar leigubíll með 40 mans inní.

Ég og Ailin (systir mín fyrir þá sem ekki hafa verið að fylgjast með) fórum 2 dögum á undann mömu sem kom svo á föstudags eftirmiðdaginn.

Þegar við náðum á áfangastað tók "pabbi" blíðlega á móti okkur og við skelltum okkur heim til hans og Fabio þar sem að húsið hans er enþá í rústi eftir flóðinn hérna fyrir u.þ.b mánuði síðan.

Daginn eftir komu stelpurnar með rútum og við fórum að sækja þær á rútustöðina og var um mikla gleðifundi að ræða og spíttist íslenskann út úr mér eins og ég væri andsetinn. (allavega mjög hratt og mikið).

Þessi vika var frábrugðinn öðrum vikunum mínum hérna í Argentínu þar sem að ég upplifði mig réttilega í fríi og stundaði því veitingastaði og kaffihús borgarinar í samræmi og ekki má gleyma fjöldamörgum leigubílaferðum í miðbæinn og til baka.

Til gamans má geta að Santa fe er hlutfallslega hættulegasta borg Argentínu, þeas flestir myrtir eða drepnir í umferðinni á dag og einnig með mjög hátt hlutfall fátækra sem bettla í borginni.

Fyrsta daginn vorum við krakkarnir borðandi franskar á mjög snyrtilegum stað þegar fátækur skítugur strákur kemur og biður um smápeninga.

Þar sem að við vorum ekki með neitt annað sem stóra seðla, að sjálfsögðu, sjúuðum við hann burt og héldum áfram að njóta franskanna.

Strák kvikindið byrjar að hlægja djöfulegum hlátri, stekkur uppá stól og hrifsar bróðurpart franskanna af diskum og bókstaflega treður þeim í smettið á sér við mikla kátínu aðstandenda.

Við þetta misstum við eiginlega matarlystina og kláruðum úr glösunum og héldum lengra inní miðbæinn þar sem stelpurnar nörruðu mig í að fara að skoða föt.

Daginn eftir var prógrammið frekar rólegt en seinnipartinn fórum við á Mcdonalds þar sem að sami strákur er að stela mat af fólki og kemur á okkar borð og samtalið var nokkurnveginn svona:

Strákurinn: Hey þú!, og þú og ÞÚÚÚ líka!! Ég stal frönskunum ykkar í gær! HAHAHA!
Við(hlægjandi): hey taktu þennan pening og farðu eitthvað annað.
Strákurinn: HAHAHA nei!

Eftir þetta teygir hann sig í átt að frönskunum í annað sinn og tekur góða lúku og treður þeim í smettið á sér og hleypur um allt eins og vitlaus væri og kastar rusli útum allt.

Starfsmaður McDonlads þurfti að fjarlægja Son Satans eins og ég kýs að kallann, með valdi.

Fleiri voru ekki samskipti okkar við þennan dreng sem betur fer.

Seinna í ferðinni og eiginlega alltof seint uppgötvuðum við dásamleg þægindi hengirúmanna sem voru í húsinu hans Fabio og eyddum ófáum klukkutímumum spjallandi á umræddum stað.

Ekki má gleyma 2 ferðum á diskóið La Ruina (rústirnar á íslensku ef ég er ekki að fara með fleypur) sem að fóru...ágætlega í heildina.

Föstudagsnóttinn gekk eins og vel smurðum Wankel hreyfill en kannski réði Bakkus aðeins of miklu á laugardagsnóttinni þó að allir hafi sloppið gjörsamlega hrakfallalaust út úr því.

Hugsanlega var um annarskonar hasar að ræða á ónefndum einstaklingi, taki þeir það til sín sem það eiga...

Á sunnudaginn þurfti Unnur að fara aftur til Paraná sem er í ekki nema 20 km fjarlægð frá Santa fe og snéri svo óvænt aftur á Mánudagseftirmiðdaginn en fór aftur heim um kvöldið.

Á þriðjudaginn þurfti Svandís líka að snúa til síns heima og var það kannski örlítið meiri kveðjustund en sú fyrri þar sem að það er mjög einfalt fyrir Unni að koma til Santa fe þegar ég er þar, en fyrir Svandísi erum við að tala um 5 tíma í rútu.

Reconquista:

Núna er ég s.s. aftur snúinn heim og mín daglega rútína tekin við.

Byrjaði í gítartímum á föstudaginn síðasta og sama kvöld var svaka partýi fyrir alla skólanna í borginni og í þokkabót komu skólar frá bæum nálægt.

Einkar skemmtilegt partý þar sem að allir voru hressir eins og venjulega þó að ég haldi samt að ég verði að fara að tjekka á hin diskóinn bráðlega þar sem að ég er búinn að vera að Massa þetta eina í öll skiptinn nema 2...

Fyrir þá sem hafa verið að röfla yfir myndaleysi er ég með aðra bloggsíðu með skiptinemavinum mínum hérna, þeim Alexi hinum Danska og Efe Tyrkja.

Áður en ég gef ykkur netfangið vil ég segja að myndirnar innihalda okkur í allskonar skrípaleikjum og oftar en ekki eru myndirnar sviðsettar uppá djók.

www.ReconquistaAFS.blogspot.com

Held að ég hafi slegið heimsmet í löngu bloggi að þessu sinni og mundi ég segja að setning Tjakovskís : "Orðinn umlykja hann eins og hreystrið fiskinn" eigi ágætlega við mig að þessu sinni.

-Sverrir "fiskur" Helgason

Thad er alveg ótrúlega gott ad tala sitt tungumál aftur eftir heila * 2 og hálfan mánud * og er alveg merkilegt hvad madur rydgar snögglega í sínu eigin módurmáli.

Fyrir thá sem koma alveg af fjöllum eftir ad hafa lesid thessar fyrstu línur, get ég sagt ykkur ad ég er núna med Svandísi og Unni í Santa fe.

Unnur sem býr í 20 km fjarlaegd gisti á föstudaginn og gaernótt en fer svo heim til sín í kvöld.

Svandís sem thurftu ad taka rútu í 5 tíma verdur hérna med mér fram á thridjudag thannig ad partýid er ekki alveg búid.

Vid höfum líka verid ad hitta Sigga sem er íslenskur strákur sem er búin ad búa hérna í santa fe í 8 mánudi og fáum vid ansi mikla athyggli thegar vid tölum okkar íslensku.

Vid krakkarnir erum búin ad vera ad TALA OG TALA OG TALA stanslaust í 2 daga og erum adeins farinn ad róast nidur núna.

Erum búin ad vera ad hanga med Manu "fraenda" mínum sem er 17 og syni nýju konu pabba eitthvad ad skoda borgina og kíkja í búdir og svo á föstudags og laugardagskvöldid fórum vid á diskóid og dönsudum eins og thad vaeri enginn morgundagur.

Núna erum vid bara öll stödd á netcafé og svo er planid ad fara saman út ad borda og "kvedja" Unni sem kemur náttúrulega bara med straetó á morgun eftir skóla hjá henni, thegar ég og svandís erum ad vakna!:D

En nóg af bloggi, er farinn ad fá mér eitthvad ad éta eda allavega finna leigubíl og finna stad til ad éta á.

Ble og verid dugleg ad skrifa eitthver komment til ad thad líti ´nú út eins og ad eitthver lesi thetta blessada blogg mitt.

- Sverrir